امام و اهل كوفه مبادله شده است ، نامه‌هايى كه ميان امام و اهل بصره مبادله شده است ، نامه‌هايى كه خود امام قبلًا براى معاويه نوشته است ، كه از آنجا معلوم مىشود كه امام خودش را براى قيام بعد از معاويه آماده مىكرده است ، نامه‌هايى كه خود دشمنان براى يكديگر نوشته‌اند ، يزيد براى ابن زياد ، ابن زياد براى يزيد ، ابن زياد براى عمر سعد ، عمر سعد براى ابن زياد . متن اينها در تاريخ اسلام مضبوط است . قضاياى كربلا قضاياى روشنى است و سراسر اين قضايا هم افتخارآميز است ، ولى ما آمده‌ايم چهرهء اين حادثه تابناك تاريخى را تا اين مقدار مُشوَّه كرده‌ايم ! بزرگترين خيانتها را ما به امام حسين عليه السلام كرده‌ايم . اگر امام حسين عليه السلام در عالم ظاهر هم بيايد ببيند ، به ما چه مىگويد ؟ مىگويد : آن كه در آنجا بود كه اين نيست ؟ شما كه به كلى قيافه را تغيير داده و عوض كرده‌ايد ، آن امام حسينى كه شما در خيال خودتان رسم كرده‌ايد كه من نيستم ! آن قاسم بن الحسنى كه شما در خيال خودتان رسم كرده‌ايد كه آن برادرزادهء من نيست ! آن على اكبرى كه شما در مخيلهء خودتان درست كرده‌ايد كه جوان با معرفت من نيست ! آن يارانى كه شما درست كرده‌ايد كه آنها نيستند ، پس شما چه مىگوييد ؟ ! ما آمده‌ايم قاسمى درست كرده‌ايم كه آرزويش فقط دامادى بوده ، آرزوى عمويش هم دامادى او بوده است . اين را شما مقايسه كنيد با قاسمى كه در تاريخ بوده است . تواريخ معتبر اين قضيه را نقل كرده‌اند كه در شب عاشورا امام عليه السلام اصحاب خودش را در خيمه‌اى « عِنْدَ قِرَبِ الْماءِ » جمع كرد . معلوم مىشود خيمه‌اى بوده است كه آن را به مشكهاى آب اختصاص داده بودند و از همان روزهاى اول آبها را در آن خيمه جمع مىكردند . امام اصحاب خودش را در آن خيمه يا نزديك آن خيمه جمع كرد . آن خطابهء بسيار معروف شب عاشورا را در آنجا امام القاء كرد ، كه حالا نمىخواهم آن خطابه را براى شما به تفصيل نقل كنم . خلاصه به آنها مىگويد شما آزاديد ( آخرين اتمام حجت به آنها ) . امام نمىخواهد كسى رودربايستى داشته باشد ، كسى خودش را مجبور ببيند ، حتى كسى خيال كند به حكم بيعت لازم است بماند ؛ خير ، همه‌تان را آزاد كردم ، همهء يارانم ، همهء خاندانم ، حتى برادرانم ، فرزندانم ، برادرزادگانم ؛ اينها هم جز به شخص من به كسى كارى ندارند ؛ امشب شب تاريكى است ؛ اگر مىخواهيد ، از اين تاريكى استفاده كنيد برويد و آنها هم قطعاً به شما كارى ندارند . اول از آنها تجليل مىكند : منتهاى رضايت را از شما دارم ، اصحابى از اصحاب